مجله خبری مساجد

مباهله
این نوشتار دربارهٔ معنا کلی مباهله میباشد. برای شناخت با رخداد مباهله، مباهله نبی(ص) با مسیحیان نجران را ملاحظه مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کنید.
مُباهَله، (به فارسی: مُباهِلِه) درخواست نفرین و مجازات از سوی پروردگار، به‌خواسته ثابت حقانیت و صداقت خویش و ثابت بطلان صحبت طرف مقابل میباشد. مباهله هنگامی اعمال می‌گردد که اعلام کرد‌وگو و دلیل به فیض نرسد و دو طرف بر صحبت خویش سماجت ورزند. نقل شده قبل از اسلام، مباهله بین برخی اقوام اجرا رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد می‌شد‌ه‌است.

مباهله نبی(ص) با مسیحیان نجران برای مثال مباهله‌هایی میباشد که در بالا اسلام انجام یافته میباشد. براساس بعضا گزارش‌ها، اهل‌بیت(ع) نیز کسانی را به مباهله دعوت کرده‌اند؛ به عنوان مثال، امام باقر(ع) عبدالله بن عُمَر لِیثی را به مباهله فراخواند. همینطور عالمان شیعی مانند میرفِندِرسکی، جعفر کشف کنندهُ‌الغِطاء و علامه طباطبایی، به‌تبعیت از امامان(ع)، با معارضان خویش مباهله کرده یا این که آنان‌را به مباهله دعوت آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کرده‌اند.

معنا‌شناسی و منزلت مباهله
«مباهله» بدین معناست که دو نفر یا این که دو مجموعه، برای ثابت حقانیت خویش، از پروردگار بخواهد بر طرف مقابلش که اورا ظالم فکر میکند، لعنت فرستد[۱] و دروغگو را رسوا سازد و مجازات نماید.[۲] مبادرت برای مباهله هنگامی روی می دهد که برهان و اعلام‌کرد‌وگوی علمی به فیض نرسیده باشد.[۳]

به‌گزارش منابع تاریخی و حدیثی، در بالا اسلام، مباهله یا این که دعوت به آن از سوی اشخاص متعدد چهره داده[۴] که برای مثالٔ آنان مباهله نبی(ص) با مسیحیان نجران میباشد که در قرآن هم در آیه مباهله از آن حرف آمده میباشد.[۵] از این مباهله برای ثابت حقانیت رسول اسلام استعمال می‌نمایند.[۶] سیدمحمد حسین طباطبایی، عالم و فیلسوف شیعه این مباهله فرستاده را اعجاز همیشگی وی دانسته میباشد. [۷]

تاریخچه مباهله
به نقل از بعضا از محققان، سنت مباهله قبل از اسلام وجود داشته میباشد؛ از جملهً عموم قوم و قبیله سام، در زمان فرهنگ بابِل، هرگاه می‌خواستند حقانیت خودشان یا این که مطالبشان را اثبات نمایند، عهدوپیمان می‌خوردند و نفرین می‌کردند که در صورتی لاف گفته‌اند، پروردگار آنان را مجازات نماید؛[۸] همینطور بنابر روایتی که علامه مجلسی در بِحارالانوار نقل کرده، در سنت یهودیان و مسیحیان هم مباهله وجود داشته میباشد.[۹]

آداب مباهله
دعای مباهله
امام راست گو(ع): خدایا، در حالتی‌که فلانی حقی را انکار و به باطلی اعتراف نموده است، او‌را به بلایی از عرش یا این که عذابی از جانب خودت گرفتار کن.[۱۰]

محمد بن یعقوب کلینی، محدث شیعی، روایاتی آورده که طبق آنها، هنگام مباهله انگشتان دست راست خویش را در انگشتان دست طرف مقابل قرار بدهیم.[۱۱] در روایتی دیگر آورده در مباهله، هفتاد توشه طرف مقابل را نفرین فرمائید.[۱۲] در حدیثی دیگر، فرصت مطلوب برای مباهله، در میان الطلوعین معرفی شد‌ه‌است.[۱۳]

افرادی که مباهله کرده‌اند
از صدر اسلام، اشخاص مختلفی از مباهله برای ثابت مدعای خویش به کارگیری کرده‌اند که بعضی به تفصیل پایین میباشد:

مباهله رسول(ص) با مسیحیان نجران
نوشته ی علمیٔ اساسی: مباهله نبی(ص) با مسیحیان نجران
به نقل از تاریخ‌نویسان، نبی اسلام(ص) در طومار‌ای به اُسقُف نجران، ساکنان نجران را به اسلام دعوت کرد. آنها به مدینه آمدند و با فرستاده(ص) اذعان کرد‌وگو کردند؛ البته از باور به الوهیت حضرت عیسی(ع) دست برنداشتندد. بعداز مشاجره و جدل، قصد به مباهله گرفتند. در روز مباهله، نبی(ص) با امام علی(ع)، حضرت فاطمه(س) و حَسَنین(ع) حاضر شد؛ ولی مسیحیان از مباهله پشیمان شدند و درخواست مصالحه کردند. فرستاده به شرط پرداخت جزیه، با درخواست آنها موافقت کرد.[۱۴]

مباهله
این نوشتار دربارهٔ معنا کلی مباهله میباشد. برای شناخت با رخداد مباهله، مباهله نبی(ص) با مسیحیان نجران را ملاحظه مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کنید.
مُباهَله، (به فارسی: مُباهِلِه) درخواست نفرین و مجازات از سوی پروردگار، به‌خواسته ثابت حقانیت و صداقت خویش و ثابت بطلان صحبت طرف مقابل میباشد. مباهله هنگامی اعمال می‌گردد که اعلام کرد‌وگو و دلیل به فیض نرسد و دو طرف بر صحبت خویش سماجت ورزند. نقل شده قبل از اسلام، مباهله بین برخی اقوام اجرا رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد می‌شد‌ه‌است.

مباهله نبی(ص) با مسیحیان نجران برای مثال مباهله‌هایی میباشد که در بالا اسلام انجام یافته میباشد. براساس بعضا گزارش‌ها، اهل‌بیت(ع) نیز کسانی را به مباهله دعوت کرده‌اند؛ به عنوان مثال، امام باقر(ع) عبدالله بن عُمَر لِیثی را به مباهله فراخواند. همینطور عالمان شیعی مانند میرفِندِرسکی، جعفر کشف کنندهُ‌الغِطاء و علامه طباطبایی، به‌تبعیت از امامان(ع)، با معارضان خویش مباهله کرده یا این که آنان‌را به مباهله دعوت آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کرده‌اند.

معنا‌شناسی و منزلت مباهله
«مباهله» بدین معناست که دو نفر یا این که دو مجموعه، برای ثابت حقانیت خویش، از پروردگار بخواهد بر طرف مقابلش که اورا ظالم فکر میکند، لعنت فرستد[۱] و دروغگو را رسوا سازد و مجازات نماید.[۲] مبادرت برای مباهله هنگامی روی می دهد که برهان و اعلام‌کرد‌وگوی علمی به فیض نرسیده باشد.[۳]

به‌گزارش منابع تاریخی و حدیثی، در بالا اسلام، مباهله یا این که دعوت به آن از سوی اشخاص متعدد چهره داده[۴] که برای مثالٔ آنان مباهله نبی(ص) با مسیحیان نجران میباشد که در قرآن هم در آیه مباهله از آن حرف آمده میباشد.[۵] از این مباهله برای ثابت حقانیت رسول اسلام استعمال می‌نمایند.[۶] سیدمحمد حسین طباطبایی، عالم و فیلسوف شیعه این مباهله فرستاده را اعجاز همیشگی وی دانسته میباشد. [۷]

تاریخچه مباهله
به نقل از بعضا از محققان، سنت مباهله قبل از اسلام وجود داشته میباشد؛ از جملهً عموم قوم و قبیله سام، در زمان فرهنگ بابِل، هرگاه می‌خواستند حقانیت خودشان یا این که مطالبشان را اثبات نمایند، عهدوپیمان می‌خوردند و نفرین می‌کردند که در صورتی لاف گفته‌اند، پروردگار آنان را مجازات نماید؛[۸] همینطور بنابر روایتی که علامه مجلسی در بِحارالانوار نقل کرده، در سنت یهودیان و مسیحیان هم مباهله وجود داشته میباشد.[۹]

آداب مباهله
دعای مباهله
امام راست گو(ع): خدایا، در حالتی‌که فلانی حقی را انکار و به باطلی اعتراف نموده است، او‌را به بلایی از عرش یا این که عذابی از جانب خودت گرفتار کن.[۱۰]

محمد بن یعقوب کلینی، محدث شیعی، روایاتی آورده که طبق آنها، هنگام مباهله انگشتان دست راست خویش را در انگشتان دست طرف مقابل قرار بدهیم.[۱۱] در روایتی دیگر آورده در مباهله، هفتاد توشه طرف مقابل را نفرین فرمائید.[۱۲] در حدیثی دیگر، فرصت مطلوب برای مباهله، در میان الطلوعین معرفی شد‌ه‌است.[۱۳]

افرادی که مباهله کرده‌اند
از صدر اسلام، اشخاص مختلفی از مباهله برای ثابت مدعای خویش به کارگیری کرده‌اند که بعضی به تفصیل پایین میباشد:

مباهله رسول(ص) با مسیحیان نجران
نوشته ی علمیٔ اساسی: مباهله نبی(ص) با مسیحیان نجران
به نقل از تاریخ‌نویسان، نبی اسلام(ص) در طومار‌ای به اُسقُف نجران، ساکنان نجران را به اسلام دعوت کرد. آنها به مدینه آمدند و با فرستاده(ص) اذعان کرد‌وگو کردند؛ البته از باور به الوهیت حضرت عیسی(ع) دست برنداشتندد. بعداز مشاجره و جدل، قصد به مباهله گرفتند. در روز مباهله، نبی(ص) با امام علی(ع)، حضرت فاطمه(س) و حَسَنین(ع) حاضر شد؛ ولی مسیحیان از مباهله پشیمان شدند و درخواست مصالحه کردند. فرستاده به شرط پرداخت جزیه، با درخواست آنها موافقت کرد.[۱۴]